Leuk dat je luistert naar dagvers, de dagelijkse podcast van het Nederlands-Vlaams Bijbelgenootschap. Ik ben Hanna. 

Op Witte Donderdag lezen we Matteüs 26:20-27 opnieuw en zoomen we in op de beslissende maaltijd.

’s Avonds gingen Jezus en de twaalf leerlingen samen eten. Onder het eten zei Jezus: ‘Luister goed naar mijn woorden: Eén van jullie zal mij uitleveren.’ De leerlingen werden heel verdrietig en ze vroegen allemaal aan Jezus: ‘Ben ik het? Nee toch, Heer!’
Jezus antwoordde: ‘Eén van jullie nam net iets uit de schaal, tegelijk met mij. Dat is de man die mij zal uitleveren. De Mensenzoon zal sterven. Dat wordt al verteld in de heilige boeken. Maar wat een ramp zal dat zijn voor de man die mij uitlevert! Die man had beter niet geboren kunnen worden.’
Judas, de man die Jezus ging uitleveren, zei: ‘Ben ik het, meester? Nee toch!’ Jezus zei tegen hem: ‘Je zegt het zelf.’
Tijdens het eten nam Jezus een brood. Hij dankte God, brak het brood in stukken en deelde het uit. Hij zei: ‘Kijk, dit is mijn lichaam. Eet ervan.’
Daarna nam hij een beker wijn. Hij dankte God en liet de beker rondgaan. Hij zei: ‘Drink allemaal uit deze beker.

---

Al drie jaar trekt Judas met Jezus op. Opnieuw gaat Jezus met zijn leerlingen naar Jeruzalem om het pesachfeest te vieren. Al drie keer heeft Jezus verteld dat Hij, de Mensenzoon, in Jeruzalem zal sterven en opstaan. De spanning stijgt. Ook bij Judas. Hij begrijpt steeds minder van Jezus. Hij ergert zich als een vrouw een heel flesje peperdure nardusolie over zijn voeten uitgiet. Had die nardusolie niet beter verkocht kunnen worden zodat ze het geld aan de armen had kunnen geven? Jezus neemt het op voor de vrouw en duidt haar daad als voorbereiding op zijn dood. Bij Judas knapt er iets. Hij kan Jezus niet langer zijn gang laten gaan. Er moet iets gebeuren. Hij wendt zich tot het geestelijk gezag, de hogepriester. Die moet zich maar over Jezus ontfermen. Voor een schamele dertig zilverlingen zal Judas Jezus aan hem uitleveren. Een paar dagen later raakt Judas het spoor van Jezus helemaal bijster. Tijdens de pesachmaaltijd, de maaltijd van bevrijding uit de slavernij, spreekt Jezus over het lijden en sterven dat Hem te wachten staat. Zijn lichaam zal worden gebroken en zijn bloed zal worden vergoten. En iemand van hen zal Hem uitleveren. De leerlingen reageren verschrikt. Bezorgd vragen ze: ‘Ik toch niet, Heer?’ Ook Judas is geschokt. Zeker als Jezus eraan toevoegt dat iemand van hen Hem moet uitleveren, maar wee degene die dit zal doen. ‘Ik ben het toch niet, rabbi?’ zo vraagt hij. Doelt Jezus op hem? Op de deal die hij zojuist met de hogepriester gesloten heeft? Voor Judas is de maat vol. Hij moet nu wel ingrijpen. Johannes schrijft: ‘Judas nam het brood aan en ging meteen weg. Het was nacht’ (Johannes 13:30). Wat dreef Judas? Waarom moest hij na het laatste avondmaal ingrijpen? Zou het zijn omdat Jezus hem – zijn visie op de dingen van Gods koninkrijk – moest volgen, in plaats van dat hij Jezus volgde? Wie dat pad inslaat, komt in een donkere nacht terecht.

Ken jij mensen die het geloof in Jezus vaarwel hebben gezegd? Wat heeft hen bewogen, denk je?